فعالیت هنری من و استاد بهارلو تقریباَ همزمان یعنی از سال 1327 خورشیدی شروع شد . من تازه از شهرستان کاشان زادگاه خودم به تهران نقل مکان نموده و پس از دو سال آموزش موسیقی ( تار، نوت خوانی و آواز) در هنرستان موسیقی ( ساختمان قبلی تالار رودکی فعلی ) نزد استادان موسی خان معروفی و دکتر مهدی فروغ ، بعد از اجرای نخستین برنامه موسیقی در رادیو ایران – سال 1328 – که با همراهی ارکستر به رهبری مرحوم علی محمد خادم میثاق و بطور زنده و مستقیم بود ( به این علت که تا سال 1334 هنوز ضبط صوت به ایران نیامده بود ) با آقای بهارلو آشنا شدم و درهمان تاریخ بدرخواست آقای بهارلو در ارکستر خصوصی که ایشان با نوازندگانی چون مرحوم حبیب اله صالحی و مهندس ربیع زاده و دیگران تشکیل داده بودند ، چندین برنامه در رادیو ایران اجراء نمودیم .....
در اینجا باید صادقانه بگویم که من در آن سالها ( 1326 به بعد ) ناظر فعالیت های مداوم و شبانه روزی بهارلو درباره اداره کلاس موسیقی و بموازات آن تحریر و چاپ چندین جلد کتاب آموزش موسیقی با چاپ نفیس بوده و همواره همت و کوششهای نفس گیر و خسته کننده او را ستوده ام .
محمد بهارلو یکی از هنر آموزان موسیقی راستین ایران در کلاس استاد ابوالحسن صبا و نیز یکی از اساتید موسیقی ایران بودند که متجاوز از شصت سال یعنی از سال 1325 تا این زمان کلاس تعلیم موسیقی خود را دائر و شاگردان بی شماری را با موسیقی فاخر ایرانی آشنا و تعلیم دادند و اکنون نیز دختران هنرمند و ارجمند او آموزگاران ویلن و پیانو ، کار شریف پدر رار در کلاس بهارلو ادامه میدهند .
یکی از برنامه های پر طرفدار آن سالها ( اطراف سالهای 1330 ) برنامه موسیقی ارتش در رادیو ایران بود که ساعت 7.30 بعد از ظهر هر پنجشنبه در رادیو بطور زنده اجرا میشد و منهم چند سالی در این برنامه " نخست با ارکستر استاد علی تجویدی و بعد هم با ارکستر استاد بهارلو –که در آنزمان افسر وظیفه بودند – شرکت داشتم . در اثنای یکی از همین برنامه در محل ایستگاه فرستنده رادیو ، نزدیک پل سیدخندان ، و در همان ساعت تمرین ، چند سرباز مسلح به تفنگ و سرنیزه بدانجا آمده و خواستند که مرا به اداره نظام وظیفه جلب کنند ( البته بنده مشمول خدمت نظام وظیفه بودم اما نرفته و در حکم غائبین بودم ) آقای بهارلو وساطت کرده و ضمانت کردند و قول دادند که من دو روز دیگر بعد از تحویل ابوالجمعی خود در دفتر ثبت اسناد ، خودم را شخصا َ به اداره نظام وظیفه معرفی کنم ، سربازان هم ضمانت مافوق خود را که آقای بهارلو بودند اطاعت کردند . اتفاقاَ در آنزمان دولت دکتر مصدق چند دوره از مشمولین را که به آنها احتیاجی نبود از خدمت معاف کردند با این شرط که 100 تومان بدهند و معافیت دائم بگیرند ... بنده هم دادم و گرفتم .. البته آن شب اجرای برنامه ، من با آنکه ( اهل کاشانم ) با حضور سربازان مسلح و ناظر و مراقب ، با کمال شجاعت و خونسردی برنامه موسیقی را اجرا نمودم !!
و اما شیرین ترین و جذاب ترین و خاطره انگیزترین همکاری من با استاد بهارلو ، اجرای یک کنسرت و نمایش در سال 1329 شمسی در سینما مایاک شیراز بود که علاقمندان میتوانند شرح مفصل آنرا با تصاویر مربوطه در صفحات 145 تا 156 کتاب خاطره ها و نغمه ها از انتشارات عطائی تهران مطالعه فرمایند .
| نظر ها |
|
